บทที่ 158 เสือไฟ ตอนที่ 5

ยามพลบค่ำ แสงสุดท้ายจากขอบฟ้าสาดสีเลือดเข้มข้นลงบนทุ่งกว้าง ลมกระโชกพัดพากลิ่นหญ้าไหม้แดดเข้ามาในเพิงไม้ไผ่

ดาวนั่งสงบนิ่งบนผืนผ้าหยาบ ใบหน้าร้อนผ่าวและเรือนร่างยังคงรอยจางจากปอสากเมื่อบ่าย

แววตาเธอไม่หลบเลี่ยงอีกต่อไป เธอจับจ้องเสือไฟที่ยืนถักเกลียวเส้นใยใหม่หน้าบานประตู

ปลายนิ้วแข็งแรงขยับคล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ